EEN JAAR JOURNALING – door Natalie

Een jaar ‘JOURNALING’

Mijn eerste journaling jaar zit erop! Vorig jaar om deze tijd had ik mijn eerste weekly spread gemaakt in mijn groene Moleskine agenda en wat heerlijk was dat! Graag vertel ik je in deze blog hoe dat is verlopen. Follow me!

ROUND ROBIN

Na een eerste Round Robin* project (*waarbij een groep mensen onderling leporello boekjes naar  elkaar doorstuurden om iets moois in te maken) had ik de smaak van het knutselen in boekjes goed te pakken gekregen en ik was dan ook vol enthousiasme begonnen aan een tweede ronde.

Mijn oude Instagram account blies ik nieuw leven in door af en toe foto’s te plaatsen van mijn creaties en van mijn postcrossing en snailmail.

 

COMMUNITY

Hierdoor kwam ik ook in aanraking met een fantastische inspiratiebron in de vorm van een creatieve, inspirerende en liefdevolle community (als je dit leest maak jij daar ongetwijfeld ook deel van uit!). De tweede ronde was echter nog maar net van start gegaan toen mijn zoon ziek werd. Ernstig ziek.

Toch wilde ik niet stoppen met de Round Robin want het ‘gefröbel in die boekjes’ bleek heel therapeutisch. Tijdens het knutselen was er in mijn hoofd namelijk alleen ruimte voor creëren, opbouwen, schoonheid en plezier en werden ziekte, afbraak, angst en verdriet even ‘geparkeerd’.

DAGBOEK

In die periode van ziekenhuisopnames, onderzoeken en chemokuren ben ik ook gaan (dagboek) schrijven. Eerst heel klinisch een verslag van wat er dagelijks gebeurde en later ook wat persoonlijker voor mijn zoon zodat hij later terug zou kunnen lezen hoe het was en zich misschien weer dingen zou herinneren die hij vergeten was.

Hoe belangrijk dit zou zijn werd later duidelijk toen er, doordat hij door complicaties zes dagen in coma lag en in periode daarna, een groot gat in zijn geheugen is ontstaan.

 

POSITIVITEIT

Als er één ding is wat ons er door de hele periode heen heeft gesleept heeft is het wel dat we altijd hebben vastgehouden aan de goede en leuke dingen die óók gebeurden.

Lieve vrienden, enorm veel post (ook van zijn lievelingsband!), een spontaan georganiseerde privé roofvogelshow en nog meer. Hierdoor is bij mij de behoefte ontstaan om meer vast te willen houden aan de leuke dingen. Als ras pessimist kon ik een tegenslag best mijn hele dag (of week) laten verpesten en de leuke dingen laten overschaduwen.

Dat wilde ik niet meer.

PLANNER

Aan het begin van de zomervakantie vorig jaar was de dag van het ontslag uit het ziekenhuis daar maar in plaats van naar huis te gaan, genieten van de zon, buiten spelen en zwemmen stond de zomer in het teken van herstel in een zorginstelling, medicatie en revalidatie.

Toch voelde dit als een nieuwe start maar omdat de Round Robin boekjes inmiddels vol waren en de ronde was afgesloten viel ik creatief gezien in een gat. Het wekelijks bijhouden van een planner waarmee ik het knutselen en het schrijven kon combineren bleek de ideale oplossing.

 

INSPIRATIE en EIGEN STIJL

Met de prachtige spreads van Desiree (Cherishedbydees) als belangrijkste inspiratiebron kocht ik de groene Moleskine agenda en begon!

De eerste spreads waren best leuk maar maakten me ook onzeker; waren het niet gewoon slechte kopieën? Stug doorgaan en blijven doen wat ik leuk vond resulteerden er tenslotte in dat ik mijn eigen stijl begon te ontwikkelen.

Na een half jaar begon ik in een nieuw boekje (Stálogy A6) waarmee ik door zijn iets ruimere formaat nog beter uit de voeten kon. Als de week – opzet klaar is, schrijf ik gedurende de week dagelijks een stukje over die dag, waarbij ik heb gemerkt dat er naast de minder goede dagen nog steeds meer goede dagen staan!

VOORUITGANG

De ene week maak ik een snelle spread met alleen wat washi tape langs de pagina randen en de andere week is het een veel uitgebreider en intensiever project.

Soms werk ik een paar weken vooruit, soms moet ik aan het begin van de week snel wat in elkaar flansen. Dan weer met een bepaald thema, een bepaalde interesse van mij, alles in één kleur of geïnspireerd door wat mijn lieve postmaatjes mij toesturen.

De ene keer vind ik mijn spread zo mooi dat ik mezelf er regelmatig op betrap dat ik er naar zit te kijken soms is het bagger.

Maar elke week is een nieuw begin en weer één om naar uit te kijken!

Natalie

(IG: Purperdraakje #purperdraakjesplanner)


Tags: , , , , , , , , ,
Copyright 2018. All rights reserved.

Posted 13 juli 2017 by Desiree in category "blog

8 COMMENTS :

  1. By Ipie on

    Mooie pagina’s maak je!
    Ik hou een journal bij maar merk dat ik het vaak vergeet, wat ik dan zelf weer jammer vind.
    Daarnaast heb ik een “positief dagboek”. Ik verplicht mezelf om iedere avond iets positiefs over de dag op te schrijven.
    Dit varieert echt van “voor het eerst de tuindeuren open dit jaar”, tot “koffie met een vriendin” en “ik zag een regenboog”.

    Reply
    1. By Natalie on

      Hoi Ipie.
      Zo is het bij mij ook een beetje begonnen! In mijn eerste spreads schreef ik ook niet zoveel als nu. Bij mij is het er dus vanzelf ingeslopen en dat kan jou ook zomaar gebeuren! Blijf lekker schrijven en knutselen dan vind je vanzelf de vorm die het prettigst voor jou is.

      Reply
  2. By Karin on

    Herkenning… Ik ben van nature positief ingesteld maar als het leven je keer op keer klappen uitdeeld komt er een tijd dat je breekt, ik wel tenminste. En wat ik (buiten hulp van buiten af) nodig had was stilte, stilte in m’n hoofd… en freubelen zoals ik het noem hielp me daar goed bij. Nog steeds freubel ik er oplos omdat het me ontspand maar nu schrijf ik er ook bij en dat voldoet heel goed.
    Bah nu lijkt het voor mij net of ik onze verhalen vergelijk maar dat is niet de bedoeling en ze lijken ook niet op elkaar.
    Las dat je zoon aan de beterende hand is en dat het goed gaat… wat ontzettend fijn!! Wens jullie het aller beste toe!

    Reply
    1. By Natalie on

      Wat fijn dat jij ook energie put uit fröbelen (want ontspannen en je hoofd leeg maken geeft toch energie?). Hopelijk gaat het jou nu ook beter. Ik heb wel gemerkt dat hoe zwaar ik het ook te verduren heb, ik breek niet. Ik buig soms wel zo diep door dat het sporen nalaat… 🙂

      Reply
  3. By LiLi Kluver on

    Wat een indrukwekkend stuk. Heerlijk dat je zo je uitlaadplek gevonden hebt. Heel herkenbaar dat dat (ook al heb ik helemaal niets meegemaakt hoor) ook tot onzekerheid leidt, maar je eindigt met een opsteker, dat doorgaan tot de ontwikkeling van een eigen stijl leidt. Dat zal ik onthouden, bedankt en het allerbeste met je zoon en jullie gezin.

    Reply
  4. By Margriet on

    Wat fijn dat je een uitlaatklep hebt gevonden. Dat maakt alles iets minder zwaar. Ik ben positief gebleven (ook nog na alles wat ik heb meegemaakt)en daardoor kan ik t leven beter aan. Hoop dat t jou ook lukt. Negativisme komt altijd wel n keer in je leven. Dan zie je wel hoe daar mee om te gaan. Veel sterkte en ik hoop dat je zoon goed herstelt.

    Reply
    1. By Natalie on

      Dank je wel Margriet. Je hebt gelijk; het negatieve komt altijd wel maar ik vind, gek genoeg, dat dàt juist de goed dingen in het leven nog méér glans kan geven. (P.s. zoonlief herstelt gelukkig heel goed!)

      Reply

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Optionally add an image (JPEG only)